پیوندها

ضوابط و مقررات تفکیک باغات و مزارع در محدوده شهری

(مصوب 1361/1/12 شورای عالی شهر سازی)
شرط درخواست بنا در باغات

براساس بند ۴ ماده ۲ و بند ۲ ماده ۴ قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و وظایف محوله در مورد افراز و تفکیک باغات و زمینهای زراعی واقع در محدوده شهری ضوابط ذیل تصویب میگردد:
ماده ۱: در این دستوالعمل منظور از محدوده شهری محدوده ای است که شهرداریها با توجه به ضوابط و مقررات موجودمجاز به صدور پروانه، احداث ساختمان مسکونی، تفکیک و افراز اراضی میباشند.
ماده ۲: باغ و زمین زراعتی به زمینهایی گفته می شود که طبق نظر کمیسیون تشخیص موضوع ماده ۱۲ قانون اراضی شهری دایر محسوب و باغ و یا زمین زراعتی اعلام گردد.
ماده ۳: ضوابط شهرسازی در مورد افراز و تفکیک و یا صدور پروانه ساختمان مربوط به اراضی مشجر باغات در حدود شهری به شرح زیر تعیین می گردد.
۱- حداقل مساحت تفکیک و افراز باغات و اراضی مشجر اعم از این که متعلق به یک مالک و یا چند مالک بوده و یا متعلق به ورثه باشد دو هزار مترمربع تعیین می گردد.
۲- سطح اشغال ساختمان در اراضی مشجر و باغات نباید از ۱۰ درصد مساحت آنها تجاوز نماید. در قطعاتی که سطح اشغال ساختمان با توجه به این نصاب کمتر از ۱۵۰ مترمربع گردد حداکثر با ۱۵۰ مترمربع سطح اشغال مجاز است. رعایت مقررات شهرداریها و قانون حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها در کلیه موارد الزامی است.
۳- در اراضی مشجر باغاتی که مساحت آنها تا ۱۵۰۰ مترمربع می باشد می توان فقط یک بلوک ساختمانی احداث نمود و در مساحتهای بیشتر از ۱۵۰۰ مترمربع می توان به ازای هر ۱۵۰۰ مترمربع مساحت زمین اضافی یک بلوک ساختمان دیگر احداث نمود. ضمناً علاوه برتعداد بلوک های مجاز احداث یک واحد ساختمانی یک طبقه به طوری که مساحت آن از ۵۰ مترمربع (جهت مصرف نگهداری انبار و غیره) تجاوز ننماید بلامانع است. بدیهی است مجموع سطح اشغال در هر حال نبایستی از میزان مشخص شده در ردیف ۲ تجاوز نماید.
۴- حداکثر سطح زیربنا در کل طبقات ۲۰ درصد باغ یا زمین مشجر بوده و تعداد طبقات هر بلوک ساختمانی به استثنای یک طبقه زیرزمین از ۲ طبقه نبایستی تجاور نماید.
تبصره: چنانچه ۲۰ درصد سطح زمین از ۳۰۰ مترمربع کمتر باشد مجاز به احداث ساختمان در دو طبقه با رعایت سطح اشغال مجاز خواهد بود.
۵- در باغات و اراضی مشجر که مساحت آنها کمتر از ۵۰۰ مترمربع است به طور کلی سطح اشغال و مساحت کل ساختمان تابع ضوابط شهرداری ها خواهد بود.
ماده 4: حداقل مساحت تفكيك و افراز اراضي زراعتي اعم از اينكه متعلق به يك مالك و يا چند مالك و يا متعلق به ورثه باشد ده هزار متر مربع تعيين مي‌گردد.
ماده 5: در مناطق واقع در محدودة شهري در هر قطعه زمين زراعتي احداث يك واحد ساختماني تا تراكم مجاز و حداكثر به مساحت 250 متر مربع باستثناي يك طبقه زيرزمين مجاز مي‌باشد.
ماده 6: در مناطقي كه باتوجه به شرايط اقليمي يا عرف محلي تغيير در ضوابط ساختمان و يا تفكيك زمین (باغ و زمين زراعتي) ضروري باشد ، موضوع ابتدا در كميسيوني مركب از مديران كل مسكن و شهرسازي ، كشاورزي و عمران روستائي ، شهرداري و نماينده استانداري و نماينده سازمان زمين شهري بررسي و پس از تأييد كميته فني شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران ابلاغ و به مرحله اجراء درآيد.
تبصره: جهت تطابق هرچه بيشتر ضوابط با شرايط اقليمي كميسيون مذكور در ماده فوق مكلف است ظرف مدت 3 ماه از تاريخ ابلاغ دستورالعمل ، اشكالات اجرائي ضوابط فوق را بررسي و همراه با پيشنهادات لازم به وزارت مسكن و شهرسازي اعلام نمايد.
ماده 7: در باغات و اراضي مزروعي كه سطح اشغال ساختمان موجود بيشتر از مساحت هاي پيش بيني شده در اين دستورالعمل مي‌باشد. تجديد بنا تا حد وضع موجود از لحاظ سطح اشغال و تراكم بلامانع است.
ماده 8: پاسخگويي به سؤلات و ابهاماتي كه در مرحله اجرايي اين ضوابط پيش خواهد آمد در قالب مفاد ضوابط فوق مي‌تواند از طريق وزارت مسكن و شهرسازي در كميته مقرر در ماده 6 فوق مطرح تا نسبت به پاسخ سؤال و يا رفع ابهام اظهار نظر شود.
ماده 9: ار زمان تصويب و ابلاغ، ضوابط فوق جايگزين مقررات مغاير موجود و همچنين ضوابط مربوطه در طرحهاي شهري خواهد بود.